قرائت اول اعمال رسولان ۵/ ۲۷-33
(ما و روحالقدس، شاهدان اين امور هستيم.)
بخشي از كتاب اعمال رسولان
در آن روزها، نگهبانان رسولان را از زندان آوردند و ايشان را در مقابل سانهدرين قرار دادند؛ كاهن اعظم از آنان سوال نموده گفت: "ما شما را اكيداً قدغن كرده بوديم كه به اين نام تعليم دهيد و حال آنكه اورشليم را از تعليم خود پر ساختهايد و مي¬خواهيد خون اين مرد را به گردن ما اندازيد!" اما پطرس و رسولان در جواب گفتند: "اطاعت خدا از اطاعت انسان واجب¬تر است. خداي پدران ما، عيسي را كه شما او را به صليب آويخته، كشتيد، برخيزانيد. خدا او را بر دست راست خود بالا برده، سرور و نجات دهنده ساخته است تا به اسرائيل توبه و بخشايش گناهان را عطا كند؛ ما و روحالقدس كه خدا به كساني كه مطيع او ميباشند داده است، شاهدان اين امور هستيم. چون اين را شنيدند چنان خشمگين شدند كه ميخواستند آنان را بكشند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 34
- خداوندا! تویی، قوت ضعیفان.
خداوند را در هر وقت متبارك خواهم گفت.
تسبيح او دائماً بر زبان من خواهد بود.
بچشيد و ببينيد كه خداوند نيكو است.
خوشا به حال شخصي كه بدو توكل ميدارد.
- خداوندا! تویی، قوت ضعیفان.
روي خداوند به سوي بدكاران است
تا ذكر ايشان را از زمين منقطع سازد.
چون (صالحان) فرياد برآوردند
خداوند ايشان را شنيد
و ايشان را از همه تنگي¬هاي ايشان رهايي بخشيد.
خداوندا، توی قوت ضعیفان.
خداوند نزديك شكستهدلان است
و روح كوفتگان را نجات خواهد داد.
زحمات مرد صالح بسيار است.
اما خداوند او را از همه آنها خواهد رهانيد.
- خداوندا! تویی، قوت ضعیفان.
سرود قبل از انجيل يوحنا ۲۰/ ۲۹
هللويا- ای توما! چون مرا ديدي ايمان آوردي! خوشا به حال آناني كه نديده ايمان آورند. - هللويا.
انجيل يوحنا ۳/ ۳۱-36
(پدر پسر را دوست مي دارد و همه چيز را به دست او سپرده است.)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به نیقودیموس گفت: آن كه از بالا مي آيد، بالاي همه است، آن كه از زمين است زميني است و از زمين سخن ميگويد. آن كه از آسمان مي آيد بالاي همه است و بر آنچه ديده و شنيده شهادت مي دهد، ولي كسي شهادت او را نميپذيرد. اما آنكه شهادت او را مي پذيرد، تصديق مي كند كه خدا راستگو است. زيرا آن كه خدا او را فرستاد، سخنان خدا را ميگويد، چون روح را بيقياس عطا ميكند. پدر پسر را دوست مي دارد و همه چيز را به دست او سپرده است. آن كه به پسر ايمان آورد حيات جاودان دارد، ولي آن كه پسر را اطاعت نكند، حيات را نخواهد ديد، بلكه خشم خدا بر او ميماند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
شهامت رسولان در شهادت دادن به عيسي و بشارت مژده نجات او عليرغم تهديد سران قوم، نمايانگر تحقق اين وعده مسيح است كه به هنگام به محاكمه كشيده شدن آنان به خاطر شهادت دادن به وي، روحالقدس به آنان قوت خواهد داد و آنان را هدايت خواهد نمود: "هنگاميكه شما را به كنيسه و نزد حكام و اولياي امور برند، نگران نباشيد كه چگونه از خود دفاع كنيد و يا چه بگوييد، چرا كه در همان ساعت روحالقدس شما را خواهد آموخت كه چه بايد گفت" (لوقا ۱۲/ ۱۱-12). مسيح درست قبل از صعود خود به آسمان، زماني كه ممكن بود شاگردان تصور كنند كه مسيح آنها را ترك مينمايد و تنها ميگذارد، ايشان را چنين دلگرم ميسازد: "چون روحالقدس بر شما ميآيد، قوت خواهيد يافت و شاهدان من خواهيد بود، در اورشليم و تمامي يهوديه و سامره و تا اقصاي جهان" (اعمال رسولان ۱/ ۸).
در قرائت اول امروز اين واقعيت را به وضوح ميبينيم. رؤساي كاهنان، رسولان را احضار نموده به آنها ميگويند: "مگر شما را شديداً قدغن نفرموديم كه به اين اسم تعليم مدهيد؟... پطرس و رسولان در جواب گفتند: خدا را ميبايد بيشتر از انسان اطاعت نمود. خداي پدران ما آن عيسي را برخيزانيد كه شما به صليب كشيده، كشتيد. او را خدا بر دست راست خود بالا برده، سرور و نجاتدهنده ساخت تا اسرائيل را توبه و آمرزش گناهان بدهد. و ما هستيم شاهدان او بر اين امور، چنانكه روحالقدس نيز هست كه خدا او را به همه مطيعان او عطا فرموده است."
پيروان راستين مسيح، به خاطر مرگ و رستاخيز نجاتبخش خداوندشان، به پيروزي نهايي نور بر ظلمت و حقيقت بر جهل و زندگي بر مرگ ايمان دارند. از اين رو آنان در مقابل مخالفت و تهديد جهان، چه به صورت علني يعني از طريق تعقيب و آزار و چه به صورت پوشيدهتر يعني از طريق گسترش بيايماني و بيبند و باريهاي اخلاقي، از شهادت دادن به مسيح نميترسند و دلسرد و مأيوس نميگردند. آنان با كمك روحالقدس كه حقيقت را به آنان ميشناساند و آنان را از هر ترس آزاد ميسازد، عميقاً يقين دارند كه "خدا را ميبايد بيشتر از انسان اطاعت نمود."
رسولان مسيح گروه كوچكي بودند كه فقط با اتكاء به قدرت پيروزي خداوندشان و بدون اعمال زور، مژده نجات او را در سراسر جهان بشارت دادند و عليرغم مخالفت و مبارزه خصمانه و خشونتبار دشمنان حقيقت، موفق به اعلام نام مسيح گشتند و جهان را دگرگون ساختند. ما نيز در دنيايي زندگي ميكنيم در آن اگر چه به خاطر ايمانمان شايد علناً مورد تعقيب و آزار قرار نگيريم، ولي از نظر عقيدتي و اجتماعي شديداً تحت اين فشار هستيم كه از معيارهاي انساني بيش از معيارهاي الهي اطاعت نماييم: آيا معيارهاي دنياي امروز به ما نميگويند كه قوانين الهي كهنه و بيمفهومند و خوشبختي را بايد در لذتجويي و بيبندوباريهاي اخلاقي يافت؟ آيا جهان ما را تشويق نميكند كه در رويارويي با مشكلات زندگي، به جاي توكل نمودن به خدا و وفادار ماندن به اراده او، با استفاده مداوم از وسايل سمعي و بصري و مواد مخدر و ... از واقعيت¬ها فرار نماييم؟
اما با كمك فيض خدا و وفادار ماندن به تعاليم و كلام او، ما نيز ميتوانيم حتي اگر ظاهراً گروهي كوچك و ناتوان هستيم، دنياي خود را دگرگون سازيم. ما نبايد در مورد تأثير عميقي كه شهادت زندگيمان ميتواند بر دنياي اطراف ما بگذارد، ترديد داشته باشيم. آيا يك شعله كوچك شمع، فضاي بزرگي از تاريكي را منور نميسازد؟ آيا قدري خميرمايه، تمام خمير را ور نميآورد و ذرهاي نمك، طعم غذا را عوض نميكند؟ (ر.ك. به متي ۵/ ۱۳-16 و ۱۳/ ۳۳).
٭ در مواردي كه پيروي از تعاليم خداوند مغاير معيارها و روش¬هاي اين جهان باشد، آيا حاضريم سوءتفاهم، تمسخر و حتي دشمني جهان را پذيرفته، با رفتار خود نشان دهيم كه "خدا را ميبايد بيشتر از انسان اطاعت كرد"؟
٭ پيروي از حقايق الهي را امري دست و پا گير و مانع آزادانه زيستن ميدانيم و يا به عنوان پيروان راستي، آگاهيم كه آزادي واقعي در شناخت حقيقت و وفاداري به كلام رهاييبخش خداوند است؟ (ر.ك. به يوحنا ۸/ ۳۱-32).
