قرائت اول اعمال رسولان ۴/ ۳۲-37
(جماعت ايمانداران را يك دل و يك جان بود.)
بخشي از كتاب اعمال رسولان
جماعت ايمانداران را يك دل و يك جان بود و هيچكس چيزي از اموال را ازآن خود نمي دانست بلكه همه چيز را در اشتراك داشتند. و رسولان با نيرویي عظيم به رستاخيز عيساي خداوند شهادت مي¬دادند و فيضي عظيم بر همه ايشان بود. زيرا هيچكس در ميان آنان محتاج نبود و در واقع هر كه صاحب ملك يا خانه بود آنها را ميفروخت و پول فروش را آورده پيش پاي رسولان مينهاد، و ايشان آن را به هركس طبق احتياجش تقسيم ميكردند. يوسف که رسولان او را برنابا ـ به معني پسر تسلي - لقب داده بودند و يك لاوي اهل قبرس بود، زميني را كه داشت فروخت و پول آن را آورده پيش پاي رسولان نهاد.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 93
- خداوندا، با جلال در میان ما سلطنت کن!
خداوند سلطنت را گرفته و خود را به جلال آراسته است.
خداوند خود را آراسته و كمر خود را به قوت بسته است.
- خداوندا، با جلال در میان ما سلطنت کن!
ربع مسكون نيز پايدار گرديده است و لغزش نخواهد خورد.
تخت تو از ازل پايدار شده است
و تو از قديم هستي.
- خداوندا، با جلال در میان ما سلطنت کن!
شهادات تو بينهايت امين است.
اي خداوند، قدوسيت خانه تو را ميزيبد (بهتر؟)
تا ابدالاباد.
- خداوندا، با جلال در میان ما سلطنت کن!
سرود قبل از انجيل يوحنا ۳/ ۱۴-15
هللويا- پسر انسان بايد بالا برده شود. تا هر آنكه ايمان آورد، در او حيات جاودان داشته باشد - هللويا.
انجيل يوحنا ۳/ ۷-15
(هيچ كس به آسمان صعود نكرده است به جز آن كه از آسمان نازل شده، پسر انسان.)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عیسی به نیقودیموس گفت: تعجب مكن كه به تو گفتم: شما بايد از بالا تولد يابيد. باد هرجا كه بخواهد ميوزد، تو صداي آن را ميشنوي ولي نميداني از كجا ميآيد يا به كجا ميرود. اين چنين است در باره هر آنكه از روح تولد يافته". نيقوديموس در جواب وي گفت: "چگونه ممكن است چنين شود؟" عيسي به او پاسخ داد و گفت: "تو در اسرائيل استادی و اين چيزها را نميداني؟ به راستي، به راستي به تو ميگويم: ما راجع به آنچه ميدانيم سخن ميگوييم و به آنچه ديده¬ايم شهادت ميدهيم، اما شما شهادت ما را نميپذيريد. اگر هنگامي كه امور زميني را به شما ميگويم ايمان نميآوريد، چگونه هنگاميكه امور آسماني را به شما بگويم ايمان خواهيد آورد؟ هيچ كس به آسمان صعود نكرده است بجز آن كه از آسمان نازل شده، پسر انسان. و همان گونه كه موسي در بيابان مار را بالا برد، پسر انسان نيز بايد بالا برده شود. تا هر آنكه ايمان آورد، در او حيات جاودان داشته باشد.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
كمال مطلوب زندگي مسيحي را در قرائت اول امروز مشاهده ميكنيم: "جمله مؤمنين را يك دل و يك جان بود، به حدي كه هيچ¬كس چيزي از اموال خود را از آن خود نميدانست، بلكه همه چيز را مشترك ميداشتند." همه ما به خوبي ميدانيم كه چنين اتحاد برادرانه و صميميت عميقي از سرشت انساني ما نميآيد، بلكه عطيه فيض روحالقدس به كساني است كه از آب و روح تولد يافتهاند و در اتحاد با كليسا سعي ميكنند بر اهداف زميني و اميال جسماني و خودخواهي¬هاي انسانيشان پا گذاشته، در ايمان به امور آسماني زندگي نمايند.
با توجه به اينكه كليسا امروز ابعاد جهاني دارد و ديگر به يك گروه معدود در مكاني كوچك محدود نميباشد، مسلماً اشتراك اموال، آن هم در زندگي اجتماعي پيچيده دنياي امروز كار سادهاي نيست. اما بعضي از اعضاء كليسا از سوي خداوند دعوت ميشوند كه با پيوستن به انجمن¬هاي روحاني و بستن عهد فقر، به امكان زيستن در اجتماعي كه ارزش¬هاي مسيحي به گونهاي كامل¬تر در آن به اجراء در ميآيد، شهادت دهند. مسلماً اين دعوت براي تمام مسيحيان نيست، با اين حال همه ما مسيحيان دعوت شدهايم كه در عدم دلبستگي به مال زندگي نموده، تلاش نماييم كه با تقسيم امكاناتمان با سايرين، با همه برادران و خواهرانمان در مسيح، در اتحاد و يك دلي بسر بريم و با وفاداري به تعهدات تعميدمان، به رستاخيز عيساي خداوند شهادت دهيم. ما نبايد به بهانه "غير عملي" بودن كمال مطلوب كليساي اوليه، از هر گونه تلاش براي رشد زندگي كليسايي خود فرار كنيم، بلكه بايد به خاطر داشته باشيم كه هر بار كه به دور سفره خداوند جمع ميشويم، جماعت ايمانداران و اعضاء بدن مسيح هستيم كه يك پدر آسماني داريم، يك تعميد دريافت داشتهايم، از يك نان روحاني تغذيه ميشويم و توسط روحالقدس كه ما را متحد ميسازد، دعوت ميشويم كه با زندگي خود شاهدان رستاخيز مسيح باشيم.
٭ براي اينكه شركت ما در نماز قرباني مقدس صرفاً يك سنت و عملي تكراري و عاري از مفهوم نباشد، بلكه اعلامگر تعهدمان به زيستن طبق مقتضيات ايمان مسيحي ما باشد، چه ميتوانيم بكنيم؟
٭ چگونه ميتوانيم كمال مطلوب كليساي اوليه را به نحو مؤثرتري در زندگي امروز كليساي خود پياده كنيم؟ از روحالقدس بخواهيم تا ما را از محدوديت¬هاي امور زميني آزاد سازد و قلبمان را به روي امور آسماني بگشايد.
