قرائت اول اشعياء ۴۹ / ۸-15
( تو را عهد قوم ساختم تا زمين را معمور سازي)
بخشي از كتاب اشعياء نبي
خداوند چنين ميگويد: «در زمان رضامندي تو را اجابت نمودم و در روز نجات تو را اعانت كردم. و تو را حفظ نموده، عهد قوم خواهم ساخت تا زمين را معمور سازي و نصيبهاي خراب شده را (به ايشان) تقسيم نمايي. و به اسيران بگويي: بيرون رويد و به آناني كه در ظلمتند، خويشتن را ظاهر سازيد. و ايشان در راه¬ها خواهند چريد و مرتع-هاي ايشان بر همه صحراهاي كوهي خواهد بود. گرسنه و تشنه نخواهند بود و حرارت و آفتاب به ايشان ضرر نخواهد رسانيد زيرا آنكه بر ايشان ترحم دارد ايشان را هدايت خواهد كرد و نزد چشمههاي آب ايشان را رهبري خواهد نمود. و تمامي كوه¬هاي خود را طريقها خواهم ساخت و راه¬هاي من بلند خواهد شد. اينك بعضي از جاي دور خواهند آمد و بعضي از شمال و از مغرب و بعضي از ديار سينيم.» اي آسمان¬ها ترنم كنيد! و اي زمين وجد نما! و اي كوه¬ها آواز شادماني دهيد! زيرا خداوند قوم خود را تسلي ميدهد و بر مظلومان خود ترحم ميفرمايد. اما صهيون ميگويد: «يهوه مرا ترك نموده و خداوند مرا فراموش كرده است.» آيا زن بچه شير خواره خود را فراموش كرده، بر پسر رحم خويش ترحم ننمايد؟ حتی اگر اينان فراموش كنند، اما من تو را فراموش نخواهم نمود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 145
- خداوندا، محبتت را به یاد آور.
خداوند كريم و رحيم است
و دير غضب و كثيرالاحسان.
خداوند براي همگان نيكو است.
و رحمتهاي وي بر همه اعمال وي است.
- خداوندا، محبتت را به یاد آور.
خداوند جميع افتادگان را تأييد ميكند
و خمشدگان را برميخيزاند.
ملكوت تو، ملكوتي است تا جميع دهرها
و سلطنت تو باقي تا تمام دورها.
- خداوندا، محبتت را به یاد آور.
خداوند عادل است در جميع طريقهاي خود
و رحيم در كل اعمال خويش.
خداوند نزديك است به آنانيكه او را ميخوانند،
به آنانيكه او را به راستي ميخوانند.
- خداوندا، محبتت را به یاد آور.
سرود قبل از انجيل يوحنا ۱۱/ ۲۵ و26
- جلال بر تو ای مسیح، کلمه خدا!
من قيامت و حيات هستم،
آن كه به من ايمان آورد، حتي اگر بميرد خواهد زيست.
- جلال بر تو ای مسیح، کلمه خدا!
انجيل يوحنا ۵/ ۱۷-30
(همانطور كه پدر مردگان را بر ميخيزاند و بهآنان حيات ميبخشد، پسر نيز آنكه را ميخواهد حيات ميدهد.)
بخشي از انجيل يوحنا - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، عيسي به یهودیان جواب داد: "پدر من تا كنون كار ميكند و من نيز كار ميكنم". پس به اين سبب يهوديان بيشتر قصد قتل او را داشتند چرا كه نه تنها سبت را نقض ميكرد، بلكه خدا را نيز پدر خود خوانده، خود را با خدا برابر ميساخت. آنگاه عيسي خطاب به ايشان گفت: "به راستي، به راستي به شما ميگويم، پسر از خود هيچ نميتواند بكند، مگر آنچه را كه ميبيند پدر ميكند و آنچه او ميكند پسر نيز همان را ميكند. زيرا پدر، پسر را دوست ميدارد و هر آنچه را خود ميكند، به او نشان ميدهد و حتي كارهايي از اين بزرگ¬تر به او نشان خواهد داد، تا شما در حيرت افتيد. زيرا همانطور كه پدر مردگان را بر ميخيزاند و بهآنان حيات ميبخشد، پسر نيز آنكه را ميخواهد حيات ميدهد؛ چرا كه پدر بر كسي داوري نميكند، وي همه داوري را به پسر داده است تا همه، همانگونه كه پدر را احترام ميكنند، پسر را نيز احترام نمايند. آنكه پسر را احترام ننمايد، پدر را نيز كه او را فرستاد، احترام نمينمايد. به راستي، به راستي به شما ميگويم، هر كه سخن مرا بشنود و به آن كه مرا فرستاد ايمان آورد، حيات جاوداني دارد. وي در داوري نميآيد، بلكه از مرگ به حيات گذر كرده است. به راستي، به راستي به شما ميگويم، ساعتي ميآيد و هم اكنون است كه مردگان صداي پسر خدا را خواهند شنيد و آناني كه بشنوند خواهند زيست. زيرا همانگونه كه پدر در خود حيات دارد، همچنين پسر را نيز عطا كرده است كه در خود حيات داشته باشد و بدو قدرت بخشيده است كه داوري هم بكند زيرا كه پسر انسان است. از اين تعجب مكنيد، زيرا ساعتي ميآيد كه جميع آنان كه در قبر هستند صداي او را خواهند شنيد و بيرون خواهند آمد، آنانكه اعمال نيكو كردهاند براي قيامت حيات و آنانكه مرتكب بدي شدهاند، براي قيامت داوري و من از خود هيچ نميتوانم بكنم همانگونه كه ميشنوم داوري ميكنم و داوري من عادلانه است زيرا من جوياي اراده خود نيستم، بلكه اراده آنكه مرا فرستاده است.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
تعمق
خداوند در قرائت اول به تبعيدشدگان وعدهاي سرشار از اميد ميدهد و ميگويد كه با ترحم و لطافت بسيار، آنان را هدايت خواهد كرد و از اسارت و ظلمت بيرون آورده، قوم خود را تسلي خواهد داد و برمظلومان خود ترحم خواهد فرمود. به قومي كه آنچنان به سبب گناهان و نافرماني¬هايش از خدا دور گشته و دچار رنج يأسآور تبعيد شده است كه با خود ميگويد: "يهوه مرا ترك نموده و خداوند مرا فراموش كرده است"، خداوند با لطافت و محبتي شگفت ميگويد كه حتي اگر زني بچه شيرخواره خود را فراموش كند و بر پسر رحم خويش ترحم ننمايد، "من تو را فراموش نخواهم كرد."
در اين ايام كه بيش از هميشه بر عمق گناهان خود ميانديشيم و مشتاق توبه و بازگشت به سوي خدا ميباشيم، اين سخنان به ما نيز اميد ميبخشند. ما نيز در زير بار گناهانمان خم شدهايم و از شدت ضعف¬ها و خطاهاي خود، اميد بخشايش را دور ميبينيم، اما خداوند با لطافت يك مادر از ما دعوت ميكند كه از اسارت گناه و ظلمت تبعيد بيرون آييم و به آغوش پر مهر او بازگرديم. در قرائت انجيل، مسيح به ما اميد ميبخشد كه براي عطا كردن حيات جاويدان به ما آمده است: "همانگونه كه پدر مردگان را برميخيزاند و به آنان حيات ميبخشد، پسر نيز آن كه را ميخواهد حيات ميدهد... به راستي به شما ميگويم، هر كه سخن مرا بشنود و به آن كه مرا فرستاد ايمان آورد، حيات جاوداني دارد. وي در داوري نميآيد، بلكه از مرگ به حيات گذر كرده است." البته اطمينان از نجات كه ما را از ترس آزاد ميكند و باعث ميشود كه در آزادي فرزندان خدا زندگي كنيم، همانگونه كه مسيح ميگويد مستلزم ايمان و محبت است و ما نبايد از اين آزادي سوء استفاده كرده، فراموش كنيم كه روزي جوابگوي اعمال و نحوه زندگي خود خواهيم بود: "ساعتي ميآيد كه جميع آنان كه در قبر هستند صداي او (پسر انسان) را خواهند شنيد و بيرون خواهند آمد، آنان كه عمل نيكو كردهاند براي قيامت حيات و آنان كه مرتكب بدي شدهاند، براي قيامت داوري" (انجيل امروز).
٭ مسيح در انجيل امروز ميگويد: "من جوياي اراده خود نيستم، بلكه اراده آنكه مرا فرستاد." زندگي خود را بررسي نموده ببينيم كه ما تا چه حد جوياي انجام اراده پدر هستيم؟ چه تغييراتي بايد در نحوه زندگي خود به وجود آوريم تا اعمال ما با ايمانمان به مسيح سازگارتر باشد و يقين داشته باشيم كه از مرگ به حيات گذر كرده، در داوري نخواهيم آمد؟
٭ حضرت آلفونسوس ليگوري ميگويد: "تقدس در محبت خداست، اما محبت خدا در به جا آوردن اراده خداست: پس تقدس در بجا آوردن اراده خداست." در اين ايام توبه و روزه سعي كنيم هر چه بيشتر در تقدس يعني در راه به جا آوردن اراده خدا در زندگي خود گام برداريم.
