قرائت اول - غلاطيان ۲/ ۱-2 و7-14
بخشي از رساله پولس رسول به غلاطيان
آنگاه پس از چهارده سال دوباره به اورشليم رفتم، به همراه برنابا و تيطس را نيز با خود بردم، در نتيجه يك وحي به آنجا رفتم و انجيلي را كه در ميان امتها اعلام ميدارم در مقابل آنان مطرح كردم، ولي بطور جداگانه به بزرگان، تا مبادا بيهوده فعاليت نمايم يا بيهوده فعاليت كرده باشم. بلكه بر عكس وقتيكه ديدند كه بشارت انحيل به نامختونان، به من سپرده شده است، همانگونه كه بشارت انجيل به مختونان به پطرس زيرا آن كسي كه پطرس را رسول مختونان ساخت، مرا نيز رسول امتها نمود و چون فيضي را كه به من داده شده بود دريافتند، يعقوب و كيفا و يوحنا كه ستون تلقي ميشدند، به نشانه شراكت با دست راست خود با من و برنابا دست دادند كه ما براي امتها باشيم و آنان برا مختونان. فقط اينكه ما ميبايست فقيران را به ياد داشته باشيم و اين همان چيزي است كه من مشتاق آن ميباشم. اما وقتي كيفا به انطاكيه آمد روياروي او ايستاديم، چون تقصير كار بود. زيرا قبل از آنكه اشخاصي از جانب يعقوب بيايند، با امتها غذا ميخورد، اما وقتي آنان آمدند خود را عقب كشيده دوري گرفت زيرا از اهل ختنه ميترسيد و ساير يهوديان از بي صداقتي او پيروي نمودند، بطوري كه حتي برنابا تحت تأثير رياي آنان قرار گرفت. اما وقتي ديدم كه نسبت به حقيقت انحيل به درستي رفتار نميكنند در خضور همه به كيقا گفتم: " اگر تو كه يهودي هستي، مثل امتها زندگي ميكني و نه مثل يك يهودي، چگونه مي¬تواني امتها را وادراسازي كه مثل يهوديان زندگي كنند؟
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 117
اي جميع امّتها خداوند را تسبيح بخوانيد!
اي تمامي قبايل! او را حمد گوييد!
زيرا كه رحمت او بر ما عظيم است
و راستي خداوند تا ابدالا´باد.
سرود قبل از انجيل روميان ۸/ ۱۵
هللويا- روح فرزند خواندگي را دريافت نموده ايد
كه توسط آن فرياد مي¬زنيم: " ابا! پدر ! " - هللويا.
انجيل لوقا ۱۱/ ۱-4
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
واقع شد كه عيسي در جائي دعا مي‌كرد. چون فراغت يافت يكي از شاگردانش به او گفت: "خداوندا، دعا كردن را به ما بياموز، همانگونه كه يوحنا به شاگردانش آموخت". او به ايشان گفت: "چون دعا مي‌كنيد بگوييد:
اي پدر،
مقدس باد نام تو،
برسد ملكوت تو،
هر روز به ما ده نان روزانه ما را،
ببخش گناهان ما را،
چرا كه ما نيز مي‌بخشيم همه مديونان خود را
و ما را در وسوسه ميآور".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در مورد "دعاي رباني" يا "دعاي خداوند"، مي‌توان كتابها نوشت. اما شايد آنچه دانستن آن براي تعمق امروز ما كافي مي‌باشد اين است كه عيسي با تعليم اين دعا، نه فقط زيباترين، جامع‌ترين و غني‌ترين دعاي ممكن را به پيروانش ياد داده، بلكه نحوه واقعي دعا كردن و حالت روحاني لازمه دعا را به ما آموخته است: با اعتماد فرزندان با پدر آسماني سخن گفتن، سپاسگزاري، جوياي ملكوت او بودن، تسليم كامل به اراده پرمهر او، وابستگي مطلق به او براي نان روزانه، لزوم بخشيدن و بخشيده شدن و طلب ياري او براي مبارزه با شرير.
* عبارات "دعاي خداوند" را يك به يك مورد تعمق قرار دهيد و نگذاريد كه اين دعاي غني و زيبا بخاطر آنكه هر روز و حتي روزي چند بار آنرا مي‌خوانيد به يك فرمول تكراري تبديل شود، بلكه يكايك عبارات آنرا از صميم دل بگوئيد.
* عيسي با تعليم اين دعا، چگونه خدائي را به پيروانش معرفي مي‌كند؟ اين دعا چگونه مي‌تواند الگو والهامي براي ساير دعاهاي ما باشد؟
