قرائت اول - ايوب ۳۸/ ۱ , 12-21 و40/ 3-5
بخشي از كتاب ايوب
خداوند ايّوب را از ميان گردباد خطاب كرده، گفت: «آيا تو از ابتداي عمر خود صبح را فرمان دادي، و فجر را به موضعش عارف گردانيدي؟ تا كرانه‌هاي زمين را فرو گيرد و شريران از آن افشانده شوند. مثل گِل زير خاتم مبدّل مي‌گردد. و همه چيز مثل لباس صورت مي‌پذيرد و نور شريران از ايشان گرفته مي‌شود، و بازوي بلند شكسته مي‌گردد. آيا به چشمه‌هاي دريا داخل شده، يا به عمقهاي لجّه رفته‌اي؟ آيا درهاي موت براي تو باز شده است؟ يا درهاي سايه موت را ديده‌اي؟ آيا پهناي زمين را ادراك كرده‌اي؟ خبر بده اگر اين همه را مي‌داني. راه مسكن نور كدام است، و مكان ظلمت كجا مي‌باشد، تا آن را به حدودش برساني، و راههاي خانه او را درك نمايي؟ البتّه مي‌داني، چونكه در آنوقت مولود شدي، و عدد روزهايت بسيار است! آنگاه ايّوب خداوند را جواب داده، گفت: «اينك من حقير هستم و به تو چه جواب دهم؟ دست خود را به دهانم گذاشته‌ام. يك مرتبه گفتم و تكرار نخواهم كرد. بلكه دو مرتبه و نخواهم افزود.»
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 139
اي خداوند مرا آزموده و شناخته‌اي.
تو نشستن و برخاستن مرا مي‌داني
و فكرهاي مرا از دور فهميده‌اي.
راه و خوابگاه مرا تفتيش كرده‌اي
و همه طريق‌هاي مرا دانسته‌اي.
از روح تو كجا بروم؟
و از حضور تو كجا بگريزم؟
اگر به آسمان صعود كنم، تو آنجا هستي!
و اگر در هاويه بستر بگسترانم اينك تو آنجا هستي!
اگر بالهاي سحر را بگيرم
و در اقصاي دريا ساكن شوم،
در آنجا نيز دست تو مرا رهبري خواهد نمود
و دست راست تو مرا خواهد گرفت.
زيرا كه تو بر دل من مالك هستي؛
مرا در رحم مادرم نقش بستي.
تو را حمد خواهم گفت
زيرا كه به طور مَهيب و عجيب ساخته شده‌ام.
كارهاي تو عجيب است
انجیل متی 18/ 1-5 و 10
(فرشتگان ايشان در آسمان پيوسته روي پدر مرا كه در آسمان است، مي‌بينند )
بخشي از انجيل متی - درود بر تو اي خداوند.
در آن ایام، شاگردان نزد عيسي آمده گفتند: "بزرگ¬ترين در ملكوت آسمان كيست؟" پس او طفلي را نزد خود خوانده، در ميان ايشان بر پا داشت و گفت: "به راستي به شما مي‌گويم، تا توبه نكنيد و همچون اطفال نگرديد، هرگز به ملكوت آسمان وارد نخواهيد شد. پس هر آنكه خود را به مانند اين طفل، كوچك سازد، در ملكوت آسمان بزرگ¬ترين خواهد بود. و آنكه حتي يكي از اين كودكان را به نام من بپذيرد، مرا پذيرفته است. برحذر باشيد كه حتي يكي از اين كوچكان را حقير نشماريد، چون به شما مي‌گويم كه فرشتگان ايشان در آسمان پيوسته روي پدر مرا كه در آسمان است، مي‌بينند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
