قرائت اول - افسسيان 3 /14-21
بخشي از رساله پولس رسول به افسسيان
به اين سبب در مقابل پدر زانو مي¬زنم كه هر خانواده¬اي در آسمان و بر زمين از او اسم مي¬يابد، كه به حسب غناي جلال خود به شما عطا كند كه توسط روح او در انسانيت باطني خود به قوت نيرومند گرديد، باشد كه مسيخ از راه ايمان در قلبهاي شما ساكن شود. در محبت ريشه دوانيده و بر آن بنياد شويد تا قادر گرديد كه به همراه همه مقدسين دريابيد كه عرض و طول و عمق و بلندي چيست و محبت مسيح را بشناسيد كه مافوق هر شناخت است و تا از تمام پري خدا پر شويد. بر او كه بر حسب قدرتي كه در ما عمل ميكند قادر است خيلي بيش از آنچه كه ما بخواهيم و تصور نمائيم به انجام رساند، بر او جلال باد در كليسا و در مسيح عيسي در تمام نسلها در طول قرون. آمين!
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 33
اي صالحان در خداوند شادي نماييد،
زيرا كه تسبيح خواندن راستان را مي‌شايد.
خداوند را بربط حمد بگوييد.
با عود ده تار او را سرود بخوانيد.
زيرا كلام خداوند مستقيم است
و جميع كارهاي او با امانت است.
عدالت و انصاف را دوست مي‌دارد.
جهان از رحمت خداوند پر است.
مشورت خداوند قائم است تا ابدالا´باد.
تدابير قلب او تا دهرالدّهور.
خوشابحال امّتي كه يهوه خداي ايشان است
و قومي كه ايشان را براي ميراث خود برگزيده است.
اينك چشم خداوند بـر آناني است كه از او مي‌ترسند،
بر آناني كه انتظار رحمـت او را مي‌كشنـد.
تا جـان ايشان را از موت رهايي بخشد
و ايشان را در قحـط زنده نگاه دارد.
سرود قبل از انجيل عبرانيان 4/ 12
هللويا- زيرا كلام خدا زنده است و مؤثر و برنده¬تر از هر شمشير دو دم و تا جدا كردن جان از روح و مفاصل از مغز (استخوان ) فرو مي¬رود و افكار و نيات دل را داوري مي¬كند - هللويا.
انجيل لوقا 12/ 49-53
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
"من آمده‌ام تا آتشي بر زمين اندازم و كاش هم اكنون افروخته مي‌بود. تعميدي دارم كه بايد بيابم و چه پريشان هستم تا به اتمام رسد. آيا مي‌پنداريد كه آمده‌ام تا زمين را صلح بخهشم؟ به شما مي‌گويم نه، بلكه تفرقه. زيرا از اين پس اگر در يك خانه پنج نفر باشند، منقسم خواهند گشت، سه ليه دو، و دو عليه سه. پدر عليه پسر و پسر عليه پدر، مادر عليه دختر و دختر عليه مادر، مادر شوهر عليه عروس و عروس عليه مادر شوهر منقسم خواهند گشت ".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
براي نجات جهان، لازم بود كه عيسي از مرگ كه آن را "تعميد" مي‌نامد، گذر كند و ما نيز از طريق شريك شدن در مرگ اوست كه با او به حيات برمي‌خيزيم و اين بگونه‌اي نمادي در تعميد ما صورت مي‌گيرد: "جميع ما كه در مسيح عيسي تعميد يافتيم، در موت او تعميد يافتيم" (روميان 6/3).
از آنجائي كه عيسي محبت خود را نسبت به ما با فدا كردن جان خويش نشان مي‌دهد، از ما نيز انتظار دارد كه بگونه‌اي مطلق و بدون هيچگونه سازش، از او پيروي نمائيم. اين پيروي مطلق، موجب تفرقه مي‌شود، زيرا همانگونه كه عيسي در شهادت به حقيقت، مورد دشمني جهان واقع شد، ما نيز مورد سوءتفاهم و حتي دشمني نزديكترين بستگان و دوستانمان قرار مي‌گيريم. از اين رو به پيروان خود اخطار ميكند كه نيامده است بر زمين صلح بخشد، بلكه تفرقه، زيرا براي پيروي از او انسان نبايد به صلح ناشي از سازش با خواسته‌هاي جهان تن در دهد، بلكه بايد در آتشي كه مسيح بر زمين مي‌اندازد، تطهير گشته، از تعميد مرگ گذر كند.
* آتش تعاليم زندگي‌بخش مسيح را كه متحمل بي‌تفاوتي و سازش نمي‌باشد، چگونه در زندگي خود تجربه مي‌نمائيد؟ چگونه سعي مي‌كنيد در آتش تعاليم مسيح، در قلب خود كاه را از گندم و ناخالصي‌ها را از طلاي مرغوب جدا كنيد؟
* اگر بخاطر پيروي وفادارانه از مسيح، مورد سوءتفاهم و مخالفت خانواده يا دوستان و نزديكانتان واقع شويد، آيا صلح كاذب همراه با سازش را انتخاب مي‌كنيد، يا حاضريد تا به مرگ به مسيح وفادار باشيد و در تعميد او سهيم شويد؟
