قرائت اول - سال زوج مكاشفه يوحناي رسول 1/1-4 و2 /1-5
بخشي از كتاب مكاشفه يوحناي رسول
مكاشفه عيساي مسيح كه خدا به او داد تا آنچه را كه بايد به زودي فرا رسد به غلامان خود نشان دهد و آن را با فرستادن فرشته خود به غلامش يوحنا، نمايان ساخت، كه به كلام خدا گواهي داده است و به شهادت عيساي مسيح، تمام آنچه كه ديده است. خوشابه حال آن كه ميخواند و آناني كه ميشنوند كلام اين نبوت را و آنچه را كه در آن مكتوب است نگاه ميدارند، زيرا وقت نزديك است! يوحنا به هفت كليسا كه در آسيا ميباشند، فيض و آرامش برشما باد از جانب آنكه هست و بود، و مي آيد، و از جانب هفت روح كه در مقابل تخت او ميباشند، به فرشته كليسائي كه در افسس است، بنويس: " آنكه هفت ستاره را در دست راست خود دارد، آنكه در ميان هفت چراغدان طلا راه ميرود چنين ميگويد: اعمال تو را ميدانم و زحمتت را و پايداريت را، و اينكه نميتواني متحمل افراد شرور گردي، و اينكه آناني را كه خود را رسول مينامند و نيستند، آزمايش عمودي و آنان را دروغگو يافتي، و اينكه صبر داري و بخاطر نام من تحمل نمودي و خسته نگشتهاي. اما اين را به ضد تو دارم كه محبت اوليه خود را ترك كرده اي. پس به يادآور كه از كجا افتاده اي و توبه كن و اعمال اوليه خود را بجا آور.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 1
خوشا به حال كسي كه به مشورت شريران نرود
و به راه گناهكاران نايستد،
و در مجلس استهزاكنندگان ننشيند؛
بلكه رغبت او در شريعت خداوند است
و روز و شب در شريعت او تفكر ميكند.
پس مثل درختي نشانده نزد نهرهاي آب خواهد بود،
كه ميوه خود را در موسمش ميدهد،
و برگش پژمرده نميگردد
و هر آنچه ميكند نيك انجام خواهد بود.
شريران چنين نيستند،
بلكه مثل كاهند كه باد آن را پراكنده ميكند.
زيرا خداوند طريق عادلان را ميداند،
ولي طريق گناهكاران هلاك خواهد شد.
سرود قبل از انجيل يوحنا 8 /12
هللويا- "من نور جهانم، آنكه از من پيروي كند، در ظلمت راه نخواهد رفت، بلكه نور حيات را خواهد داشت" - هللويا.
انجيل لوقا 18 /35-43
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
حال چون نزديك اريحا رسيد مرد كوري كنار راه نشسته گدايي ميكرد. چون جمعيت را شنيد كه عبور ميكرد پرسيد كه اين همه راجع به چيست؟ به او گفتند كه عيسي ناصري از آنجا ميگذرد. پس فرياد كرد: "عيسي، پسر داود، بر من رحم كن". مردمي كه در جلو بودند او را ملامت كرده، به او گفتند خاموش شود ولي او هر چه بلندتر فرياد كرد: "عيسي، پسر داود، بر من رحم كن". عيسي ايستاد و ايشان را امر كرد تا آن مرد را نزدش آورند و چون آمد، از او پرسيد: "چه ميخواهي براي تو كنم؟" او پاسخ داد: "اي سرور، اينكه دوباره بينا گردم". عيسي به او گفت: "بينا شو. ايمانت ترا شفا داده است". همان دم بينايياش بازگشت و در حاليكه خدا را ستايش ميكرد، از پي او روانه شد و جميع كساني كه آن را ديدند خدا را بخاطر آنچه رخ داده بود ستايش كردند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
شفاي نابينايان صرفاً نمايانگر نيكوئي و شفقت عيسي نميباشد، بلكه نشانه يك جنبه مهم و شرط اساسي براي برخورداري از نجات است: بازيافتن بينائي جسماني نشانه يافتن يك بينائي دروني است كه انسان را قادر ميسازد قلب خود را از طريق ايمان به روي نور خدا بگشايد. اما با اينكه نجات عطيه فيض رايگان خداست، انسان بايد مثل مرد نابيناي انجيل امروز، فرصت ملاقات با مسيح را از دست ندهد و با سماجت و پشتكار در دعا فرياد برآورد: "عيسي، اي پسر داود، بر من رحم فرما!"
براي كساني كه ميگويند: "چه لزومي دارد دعا كنيم و نيازهاي خود را بيان نمائيم، خدا خودش ميداند ما چه ميخواهيم"، گفتگوي عيسي با مرد نابينا پيام مهمي در بردارد. عيسي به خوبي ميدانست مرد نابينايي كه با صداي بلند او را صدا ميزد و ميگفت: "بر من رحم فرما !"، از او چه ميخواست. با اين حال از وي ميپرسد: "چه ميخواهي براي تو بكنم؟". دعا كردن باعث ميشود كه به خدا نگاه كنيم و بر اثر وقت صرف كردن با وي، در شناخت او رشد نمائيم. اين امر موجب تقويت ايمان ما ميگردد و در نتيجه، آماده پذيرفتن فيض¬هايي بس بزرگتر از آنچه كه در دعا بيان كرده بوديم، ميشويم.
* آيا همچون مرد نابيناي انجيل امروز، ارزش فرصت¬هايي را كه براي ملاقات عيسي پيش ميآيد، ميدانيد و با پشتكار در دعا از آنها استفاده ميكنيد؟ آيا از او ميخواهيد كه چشمان دل شما را هر چه بيشتر با نور نجات خود بگشايد؟
* مرد نابينا كه در دعاي استغاثه سماجت داشت، در سپاسگزاري نيز سماجت داشت: "در ساعت بيناي يافته، خدا را تمجيدكنان از عقب او افتاد." آيا ما نيز براي همه فيض¬ها و نعمت¬هاي خداوند حقشناسي و سپاسگزاري خود را نشان ميدهيم؟