تمام شريعت و پيامبران در محبت خلاصه مي‌گردد
قرائت اول خروج 22/ 21-27
(اگر بر بيوه يا يتيمي ظلم كنيد، خشم من عليه شما برانگيخته خواهد شد)
بخشي از كتاب خروج
غريب را آزار نرسانيد و بر او ظلم نكنيد، زيرا خود شما نيز روزي در زمين مصر غريب بوديد. بر هيچ بيوه يا يتيمي ظلم نكنيد. اگر بر او ظلم كنيد، همين كه نزد من فرياد برآورد، مطمئناً فرياد او را خواهم شنيد. خشم من برانگيخته خواهد شد و شما را با شمشير خواهم كشت و آنگاه زنان خود شما بيوه و فرزندانتان يتيم خواهند شد.
اگر به يكي از افراد قوم من و يا به فقيري كه نزد تو است پول قرض مي‌دهي، با او مثل رباخوار رفتار مكن و بر او سود تحميل منما.
اگر جامه همسايه خود را به گرو گرفتي، بايد قبل از غروب آفتاب آن را به او بازگرداني، زيرا اين جامه تنها پوششي است كه براي بدن خود دارد. چه چيز ديگري دارد كه در آن بخوابد؟ اگر نزد من فرياد برآورد، او را خواهم شنيد، زيرا كه بخشنده هستم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 18/ 1-4 و 46
- تو را دوست دارم، اي خداوند، اي نيروي من.
تو را دوست دارم، اي خداوند، اي نيروي من،
خداوند صخره من است،
قلعه و نجات دهنده من
خداي من و صخره من كه در او پناه مي‌يابم
سپر و قلعه من و نجات قادر من
- تو را دوست دارم، اي خداوند، اي نيروي من.
به سوي خداوند فرياد برآوردم
چون او شايان ستايش است
و از دشمنانم نجات يافتم
خداوند زنده است،
صخره من متبارك باد
خداي نجات من متعال باد.
- تو را دوست دارم، اي خداوند، اي نيروي من.
قرائت دوم اول تسالونيكيان 1/ 5-10
(شما به سوي خدا بازگشته، بت¬ها را رها كرديد تا خداي زنده و راستين را خدمت نماييد و از آسمان¬ها انتظار پسرش را بكشيد)
بخشي از رساله اول پولس رسول به تسالونيكيان
اي برادران، شما مي‌دانيد كه به خاطر شما، ما در ميان شما چگونه بوديم. و شما مقلدان ما و خداوند گشته، كلام را با وجود زحمات زياد با شادي روح‌القدس پذيرفتيد، به طوري كه براي تمام ايمانداران مقدونيه و اخائيه نمونه شده‌ايد.
در واقع كلام خداوند از نزد شما نه فقط در مقدونيه و اخائيه انتشار يافته، بلكه ايمان شما به خدا در همه جا پخش شده است، به طوري كه ما نيازي نداريم از آن سخن گوييم.
زيرا آنان در مورد ما تعريف مي‌كنند كه چگونه نزد شما آمديم و چگونه شما به سوي خدا بازگشته، بت¬ها را رها كرديد تا خداي زنده و راستين را خدمت نماييد و از آسمان¬ها انتظار پسرش را بكشيد كه او را از ميان مردگان برخيزانيد، يعني عيسي كه ما را از غضب آينده مي‌رهاند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل متي 11/ 25
هللويا - تو را ستايش مي‌كنم، اي پدر،
اي خداوند آسمان و زمين
چون رازهاي ملكوت آسمان را به كودكان آشكار نموده‌اي. - هللويا.
انجيل متي 22 /34-40
(خداوند خداي خود را دوست بدار و همسايه‌ات را همچون خود دوست بدار)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن هنگام چون فريسيان شنيدند كه عيسي صدوقيان را مجاب نموده است، گرد هم آمدند و يكي از آنان كه عالم شريعت بود براي اين كه او را آزمايش كند، پرسيد: "استاد، بزرگ¬ترين حكم در شريعت كدام است؟"
عيسي به او گفت: "خداوند خداي خود را با تمام دلت، با تمام جانت و با تمام فكرت دوست بدار. اين است بزرگ¬ترين و اولين حكم. دومين شبيه آن است: همسايه‌ات را همچون خود دوست بدار. تمام شريعت و انبياء به اين دو حكم وابسته است."
اين است سخن خداوند. - ستايش برتو، اي مسيح.
تعمق
در حالي كه مخالفان عيسي سعي مي‌كنند با چرب زباني و با مطرح كردن سوالات مختلف، عيسي را آزمايش كنند و در صورت شنيدن يك جواب نادرست به خيال خودشان، شخص وي و تعليمش را در نظر پيروانش بي‌اعتبار جلوه دهند، عيسي به آنان و همه كساني كه ممكن است حتي بدون داشتن نيتي بد چنان درگير جزئيات شريعت و فرامين و آداب و رسوم مذهبي گردند كه يكتا فرمان يعني محبت را فراموش كنند، مي‌گويد: "خداوند خداي خود را با تمام دلت و با تمام جانت و با تمام فكرت دوست بدار. اين است بزرگترين و اولين حكم. دومين شبيه آن است: همسايه‌ات را همچون خود دوست بدار. تمام شريعت و انبياء به اين دو حكم وابسته است" (انجيل امروز).
درست است كه بعضي از فريسيان و علماي شريعت به خاطر سودجوئي و وابسته ساختن ديگران به خود، جزئيات دست و پاگيري به فرمان¬هاي شريعت اضافه مي‌كردند و يا با تفاسير گوناگون، راه گريزي براي عدم انجام فرمان محبت قائل مي‌شدند، اما اين خطر متوجه همه ما هست و ما نيز مي‌توانيم امروز حتي بي‌آنكه بخواهيم و آگاه باشيم، فريسي‌گونه بيانديشيم و رفتار كنيم. ممكن است بجاي آنكه به گفته حضرت پولس، "مقلدان خداوند" باشيم (ر.ك. به قرائت دوم)، خود را با بجا آوردن قوانين و آداب و رسوم، بدون تلاش در راه برقراري يك رابطه عميق‌تر با خدا و همنوعان، فريب دهيم. در حاليكه همانگونه كه در قرائت اول مي‌خوانيم، خداوند از ما انتظار دارد كه در رابطه با همنوعانمان اصول محبت و عدالت را بكار گيريم، "زيرا كه من بخشنده هستم."
اگر ايمان داريم كه "خدا محبت است" (اول يوحنا 4/ 8) و مسيح از ما دعوت مي‌كند كه مثل پدر آسماني خود كامل باشيم (ر.ك. به متي 6/48 و لوقا 6/36)؛ بايد در محبت و رحمت، مقلدان راستين خدا باشيم و مطابق شأن عظيم فرزندان خدا كه در مسيح به آن نائل گشته‌ايم، زندگي كنيم. ما فراخوانده شده‌ايم "تا خداي زنده و راستين را خدمت نمائيم" (ر.ك. به قرائت دوم) و اين خدمت تنها از راه بجا آوردن فرمان محبت نسبت به او و همنوعان ميسر مي‌باشد، زيرا "تمام شريعت و انبياء به اين دو حكم وابسته است."
* اگر رابطه خود را با خدا و همنوعان بررسي نمائيم، آيا مي‌توانيم صادقانه بگوئيم كه فرمان محبت را در هر دو مورد اجراء مي‌كنيم؟ چگونه مي‌توانيم در اين راه بيشتر در جهت رشد و كمال گام برداريم؟
* چگونه سعي مي‌كنيد طبق گفته مسيح، فرمان محبت به همنوع را شبيه فرمان محبت به خدا بدانيد؟ آيا به نظر شما دوست داشتن خدا بدون محبت به همنوعان ممكن است؟
* براي اين فيض دعا كنيم كه اهميت محبت به خدا و همنوع، هر روز براي ما بيشتر روشن شود و هرگز فراموش نكنيم كه "تمام شريعت و انبياء به اين دو حكم وابسته است."
