قرائت اول - سال زوج مكاشفه يوحناي رسول 14/ 1-5
بخشي از كتاب مكاشفه يوحناي رسول
ديدم و اينك بره ايستاده بر كوه صيهون و به همراه او صد و چهل هزار نفر كه نام او و نام پدر او را بر پيشاني خود مرقوم داشتند و صدائي را شنيدم كه از آسمان مي آمد، همچون صداي آبهاي بسيار، كتممد صداي غرش عظيم رعد و صدائي كه شنيدم مانند صداي چنگ نوازان بود كه بر چنگهاي خود مينوازند و در مقابل تخت و در مقابل چهار جاندار و پيران سرودي نوين ميخواندند و هيچكس نميتوانست اين سرود را فراگيرد جز آن صد و چهل هزار نفر كه از زمين خريده شده¬اند. اينان هر جا كه بره برود، از او پيروي ميكنند. اينان از ميان انسانها خريده شدهاند، بعنوان نوبر براي خدا و براي بره. و در دهانشان هيچ دروغي يافت نشد، آنان عاري از عيب مي¬باشند.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 24
زمين و پُري آن از آن خداوند است.
ربع مسكون و ساكنان آن.
زيرا كه او اساس آن را بر درياها نهاد.
و آن را بر نهرها ثابت گردانيد.
كيست كه به كوه خداوند برآيد؟
و كيست كه به مكان قدس او ساكن شود؟
او كه پاك دست و صافدل باشد،
كه جان خود را به بطالت ندهد
او بركت را از خداوند خواهد يافت.
و عدالت را از خداي نجات خود.
اين است طبقه طالبان او.
طالبان روي تو اي (خداي) يعقوب.
سرود قبل از انجيل دوم قرنتيان 9/ 6 و7
هللويا- هركه باسخاوت بكارد، با سخاوت درو مي¬كند.
زيرا خدا كسي را كه با شادماني مي¬بخشد دوست مي¬دارد - هللويا.
انجيل لوقا 21 /1-4
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
چون به بالا نظر كرد، توانگراني را ديد كه هداياي خود را در بيتالمال مياندازند. آنگاه بيوه زن فقيري را ديد كه دو سكه كوچك در آنجا ميانداخت. و گفت: "براستي، براستي به شما ميگويم، اين بيوه زن فقير بيش از همه آنان انداخته، چراكه آنان همه از آنچه زياد داشتند دادند، ولي او از اندك مال خود، آنچه را معاشش بود انداخت".
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در طول اين هفته آخر سال عبادي، در مورد بعضي حقايق مهم زندگي مسيحي خود ميانديشيم. قرائت انجيل امروز در عين حال كه كوتاه ميباشد، واقعيت بزرگي را به ما ميآموزد و آن اين است كه ارزش آنچه كه به خدا هديه ميكنيم، در كميت آن نيست، بلكه در كيفيت آن است. هنگامي كه در فراواني نعمت و ثروت خود، صرفاً از كثرت مال خود ميبخشيم،بيآنكه قدري از وجود خود را عطا كنيم، هديه ما ارزش چنداني ندارد. اما اگر حاضر باشيم مثل بيوه زن فقير، چيزي را عطا كنيم كه براي خود ما گران تمام ميشود و ما را مستلزم آن ميسازد كه بهايي پرداخت نمائيم و يا از خودگذشتگي نشان دهيم، هديه ما هر قدر هم كه از نظر معيارهاي مادي و دنيوي بيارزش باشد، از ديدگاه خداوند ارزشي والا دارد. اين گونه عطا كردن، رفته رفته به ما ميآموزد كه چگونه خود را هر چه تمامتر به خداوند تقديم كنيم و اينچنين پيروان راستين منجي خود باشيم، او كه "مرا محبت نمود و خود را براي من داد" (غلاطيان 2 /20).
* اين كلام عيساي خداوند را كه گفت: "دادن از گرفتن فرخندهتر است" (اعمال رسولان20/ 35)، چگونه در زندگي خود تجربه مينمائيد؟ چگونه ميتوانيد در جواب محبت مسيح، خود را تماماً به او عطا كنيد؟
* براي اين فيض دعا كنيد كه از فرصتهاي كوچك و روزمرهاي كه پيش ميآيد تا با محبت و از خودگذشتگي، ذرهاي از وجود خود را به ديگران و در نتيجه به خدا تقديم نمائيد، بخوبي استفاده كنيد و آنها را از دست ندهيد.