قرائت اول - امثال سليمان ۳۰/ ۵-9
بخشي از كتاب امثال سليمان
تمامي كلمات خدا مُصَفّي' است. او به جهت متوكّلان خود سپر است. به سخنان او چيزي ميفزا، مبادا تو را توبيخ نمايد و تكذيب شوي. دو چيز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنكه بميرم از من بازمدار: بطالت و دروغ را از من دور كن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراكي كه نصيب من باشد مرا بپرور، مبادا سير شده، تو را انكار نمايم و بگويم كه خداوند كيست و مبادا فقير شده، دزدي نمايم، و اسم خداي خود را به باطل برم.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 119
راه دروغ را از من دور كن
و شريعت خود را به من عنايت فرما.
شريعت دهان تو
براي من بهتر است از هزاران طلا و نقره.
اي خداوند كلام تو
تا ابدالا´باد در آسمانها پايدار است.
قدمهاي مرا در كلام خودت پايدار ساز،
تا هيچ بدي بر من تسلط نيابد
از وصاياي تو فطانت را تحصيل كردم.
بنابراين هر راه دروغ را مكروه ميدارم.
از دروغ كراهت و نفرت دارم.
اما شريعت تو را دوست ميدارم.
سرود قبل از انجيل مرقس ۱/ ۱۵
هللويا- وقت تمام شده و ملكوت خدا نزديك است: توبه كنيد و به انجيل ايمان آوريد - هللويا.
انجيل لوقا ۹/ ۱-6
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
دوازده تن را فراخواند و به ايشان اختيار و اقتدار بر جميع شياطين و شفا دادن امراض داد. آنان را فرستاد تا ملكوت خدا را اعلان كنند، و شفا دهند. به ايشان گفت: "براي سفر هيچ بر نداريد، نه چوبدستي، نه كوله بار، نه نان، نه پول، هيچ يك از شما جامه اضافه بر ندارد. به هر خانه كه وارد شديد تا زماني كه آن محل را ترك ميگوئيد، همانجا بمانيد و آنان كه شما را نميپذيرند، هنگامي كه شهرشان را ترك ميكنيد خاك پاهاي خور را بيفشانيد تا برايشان شهادتي باشد. پس آنان رفته، در دهات ميگشتند و همه جا بشارت ميدادند و شفا ميبخشيدند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
از آنجائي كه مسيح شاگردان خود را براي بشارت ملكوت خدا و شفا بخشيدن به انسانها ميفرستد و نه تحميل يك مذهب، فرهنگ يا ايدئولوژي، از آنان ميخواهد كه برقدرت خدا تكيه نمايند و نه برثروت و مال اين جهان. هدف رسولان مسيح تسخير جهان نيست كه براي تحقق بخشيدن به آن به سلاح¬هاي مادي مسلح شوند، بلكه آنان مبشرين مژده نجات و فرا رسيدن ملكوت آسمان ميباشند. از اين رو تنها سلاحي كه مسيح به آنان ميبخشد، قدرت بر نيروي شرير و بيماري براي رهائي آدميان از سلطه شيطان ميباشد. بهمين دليل شاگردان مسيح همچون استادشان "در دهات ميگشتند و بشارت ميدادند و در هر جا صحت ميبخشيدند" (انجيل امروز).
* از نظرمسيح، شاگرد واقعي او كسي است كه در فقر و سادگي مژده نجات را بشارت دهد و از قدرت او برنيروي بدي بهرهمند گردد. چگونه سعي ميكنيم اين ديدگاه مسيح را بر معيارهاي اين جهان كه رمز موفقيت را در ثروت و قدرت و سلطه جوئي ميدانند، پيروز گردانيم؟
* دعوت مسيح از شاگردانش به عدم استفاده ازعوامل كسب قدرت و اندوختن مال و ثروت براي هدف بشارت ملكوتش، در مورد لزوم توكل بيشتر به قدرت او و مأيوس نشدن در مقابل موانع و مشكلاتي كه امروز بر سر راه رسولان و مبشرين او وجود دارد، به ما چه ميگويد؟
