قرائت اول - افسسيان 4 /32-5/ 8
بخشي از رساله پولس رسول به افسسيان
بر عكس با يكديگر مهربان باشيد و رحيم، و يكديگر را متقابلاً ببخشيد، همانگونه كه خدا شما را در مسيح بخشيده است. پس مانند فرزندان محبوب از خدا پيروي كنيد و با محبت رفتار نمائيد، همانگونه كه مسيح شما را دوست داشته است و خود را براي ما تسليم نموده، مانند عطري خوشبو، بعنوان قربانيس به خدا تقديم كرد. زنا و هيچ نوع ناپاكي يا طمع، حتي در ميان شما دكر نشود، چنانكه مقدسين را شايسته است. سخنان قبيح و بيهوده و دوپهلو شايسته نيست، بلكه سپاسگزاري. زيرا به طور يقين آگاه باشيد كه هيچ زناكار يا ناپاك يا طمعكار - يعني هيچ بت¬پرستي، در ملكوت مسيح و خدا ميراثي ندارد. هيچكس شما را با سخنان پوچ فريب ندهد، زيرا به اين سبب است كه خشم خدا بر پسران نافرماني فرود ميآيد. با آنان سهمي نداشته باشيد، در گذشته ظلمت بوديد، اما اكنون در خداوند نور هستيد. پس چون فرزندان نور زندگي كنيد
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور 1
خوشا به حال كسي كه به مشورت شريران نرود
و به راه گناهكاران نايستد،
و در مجلس استهزاكنندگان ننشيند؛
بلكه رغبت او در شريعت خداوند است
و روز و شب در شريعت او تفكر مي‌كند.
پس مثل درختي نشانده نزد نهرهاي آب خواهد بود،
كه ميوه خود را در موسمش مي‌دهد،
و برگش پژمرده نمي‌گردد
و هر آنچه مي‌كند نيك انجام خواهد بود.
شريران چنين نيستند،
بلكه مثل كاهند كه باد آن را پراكنده مي‌كند.
زيرا خداوند طريق عادلان را مي‌داند،
ولي طريق گناهكاران هلاك خواهد شد.
سرود قبل از انجيل لوقا 4/ 18
هللويا- روح خداوند بر من است، از اين رو مرا مسح نموده، تا مسكينان را بشارت دهم، مرا فرستاده تا به اسيران آزادي، و به كوران بينائي را علام كنم، ستمديدگان را آزاد سازم - هللويا.
انجيل لوقا 13/ 10-17
بخشي از انجيل لوقا - درود بر تو اي خداوند.
حال دريك روز سبت در كنيسه¬اي تعليم مي‌داد و زني در آنجا حضور داشت كه مدت هجده سال در سلطه روحي بود كه وي را رنجور مي‌ساخت. وي خميده بود و اصلاً قادر نبود راست بايستد. چون عيسي او را ديد، وي را ندا كرده گفت: "اي زن، تو از بيماريت رهايي يافته‌اي" و دستهايش را بر او گذارد و بيدرنگ قامتش راست گشت و خدا را جلال مي‌داد. ولي رئيس كنيسه خشمگين شد، چراكه عيسي در روز سبت شفا داده بود و جمعيت را خطاب كرده گفت: "شش روز است كه مي‌بايست در آن كار كرد. پس در آن روزها بيائيد و شفا يابد، ولي نه در روز سبت". اما خداوند در جواب او گفت: "اي رياكاران، مگر هر يك از شما در روز سبت گاو يا للاغ خود را از آخورباز نمي‌كنيد و براي آب دادن نمي‌برد؟ و اين دختر ابراهيم كه شيطان مدت هجده سال گرفتارش كرده بود، نمي‌بايست در روز سبت از اين بند رها شود؟" چون اين را گفت، مخالفانش شرمسار گرديدند و حال آنكه جميع مردم براي همه اعمال شگفتي كه انجام مي‌داد، شادي مي‌نمودند.
اين است سخن خدا. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
فرمان تقديس روز سبت مفهوم بس عميق‌تري از اجتناب از كار دارد، ولي مخالفان عيسي كه قلب خود را به روي نور محبت او مي‌بستند، شفا دادن در روز سبت را قانون¬شكني از جانب وي جلوه‌گر مي‌ساختند. استراحت روز سبت و در نتيجه برخورداري از وقت بيشتر براي بسر بردن در دعا و اتحاد با خدا، يادآور و اعلامگر آن "سبت بي¬غروب" است كه در آن خلقت، به كمال خواهد رسيد و همه انسانها در شادي و آرامش ملكوت خدا، سبت واقعي را جشن خواهند گرفت. تا آن روز، مسيح كار به كمال رسانيدن خلقت را ادامه مي‌دهد: "پدر من تا كنون كار مي‌كند و من نيز كار مي‌كنم" (يوحنا 5/ 16) و كار او اين است كه با آزاد ساختن انسان از نيروي شرير، او را هر چه بيشتر از نو به شباهت خداوند بيافريند.
٭ چگونه در زندگي خود پيروزي مسيح را بر سلطه شيطان تجربه مي‌كنيد و همچون شاهدان معجزه عيسي در قرائت انجيل امروز، به خاطر كارهاي بزرگ او شادي مي‌نماييد؟
٭ دعا كنيم كه براي هر انسان، هر قدر هم كه از ديدگاه اجتماع ضعيف و درمانده باشد، ارزشي مطلق و فراتر از قانون و مقررات قائل باشيم.
