داوري خدا بر قومش
قرائت اول اشعياء ۵/ ۱-7
(تاكستان خداوند خاندان اسرائيل است)
بخشي از كتاب اشعياء نبي
براي محبوب خود سرود دوستم را براي تاكستانش بسرايم.
محبوب من تاكستاني داشت بر تپه‌اي حاصلخيز.
خاك را كند، از سنگ پاك نمود و تاك منتخب در آن كاشت.
در وسطش برجي بنا كرد و چرخشتي نيز در آنجا كند.
انتظار داشت تا انگور به بار آورد، ولي انگور بد داد.
و حال اي ساكنين اورشليم و مردم يهودا،
از شما مي‌خواهم كه ميان من و تاكستانم قضاوت كنيد:
چه مي‌توانستم براي تاكستانم بكنم كه نكردم؟
انتظار داشتم كه انگور بياورد، چرا انگور بد به بار آورد؟
اكنون به شما مي‌گويم كه با تاكستانم چه خواهم كرد:
حصارش را برمي¬دارم تا در آن چرا گردد
و ديوارش را مي‌اندازم تا زير پا لگدمال شود.
آن را ويران خواهم گذارد، هرس نشده، كنده نشده، پوشيده از خار و خس.
ابرها را فرمان خواهم داد تا بر آن باران نبارانند
زيرا تاكستان خداوند لشكران، خانه اسرائيل است
و مردم يهودا، آن نهال شادماني.
او انتظار انصاف داشت، و اينك ريختن خون است
انتظار عدالت داشت، و اينك فرياد مظلومين.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
مزمور برگردان مزمور ۸۰/ ۸ ، 11-15و 18-19
- تاكستان خداوند قوم برگزيده اوست.
تو تاكي را از مصر بيرون آوردي
براي كاشتن آن امت¬ها را بيرون راندي
شاخه‌هاي خود را تا به دريا گسترد
و جوانه‌هاي خود را تا به رود عظيم رسانيد.
- تاكستان خداوند قوم برگزيده اوست.
پس چرا ديوارهاي آن را خراب ساختي؟
هر رهگذري آن را مي‌چيند.
گرازان جنگل آن را ويران مي‌كنند
و وحوش جنگل آن را مي‌خورند.
- تاكستان خداوند قوم برگزيده اوست.
اي خداي لشكريان، بازگرد
از آسمان نظر كن و ببين
اين تاك را ديدار نما
و تاكي را كه دست راستت نشانده است، حمايت كن.
- تاكستان خداوند قوم برگزيده اوست.
و ما ديگر از تو روي نخواهيم تافت
ما را حيات ده تا نام تو را بخوانيم
خداي لشكريان، ما را بازگردان
روي خود را بر ما بتابان و نجات خواهيم يافت.
- تاكستان خداوند قوم برگزيده اوست.
قرائت دوم فيليپيان ۴/ ۶-9
(خداي آرامش با شما خواهد بود)
بخشي از رساله پولس رسول به فيليپيان
اي برادران، از هيچ چيز نگران نباشيد، بلكه در هر چيز توسط دعا و استغاثه و سپاسگزاري تقاضاهاي خود را به خداوند ابراز داريد و آرامش خدا كه مافوق هر فهم است، افكار و قلوب شما را در مسيح عيسي حفظ خواهد كرد.
خلاصه اي برادران، هر چه راست است و هر چه شايسته است، و هر چه عادلانه است و هر چه پاك است و هر چه دوست داشتني است و هر چه نيك نام است، چه فضيلت باشد و چه چيزي قابل تحسين، آنست چيزي كه بايد براي شما اهميت داشته باشد.
آنچه را كه از من آموخته‌ايد و دريافت داشته‌ايد و شنيده‌ايد و در من ديده‌ايد، آن را به جا آوريد و خداي آرامش با شما خواهد بود.
اين است سخن خدا. - خدا را سپاس باد.
سرود قبل از انجيل يوحنا ۱۵/ ۵
هللويا - من تاك هستم و شما شاخه‌هاي آن؛
هر كه در من بماند و من در او، ثمر بسيار مي‌آورد. - هللويا.
انجيل متي ۲۱/ ۳۳-43
(تاكستان خود را به باغبان ديگري خواهم سپرد)
بخشي از انجيل متي - درود بر تو اي خداوند.
در آن هنگام عيسي گفت: "به مثل ديگري گوش دهيد: صاحبخانه‌اي بود كه تاكستاني داشت و دور آن حصاري كشيده، چرخشتي در آن كند و برجي ساخت. آنگاه آن را به باغبانان سپرده، عازم سفر گشت. چون موسم ميوه نزديك شد، خادمانش را براي دريافت ميوه‌اش نزد باغبانان فرستاد. ولي باغبانان خادمانش را گرفته، يكي را زدند و ديگري را كشتند و سومي را سنگسار نمودند. باز وي خادمان ديگري، بيش از اولين فرستاد، ولي آنان با ايشان همان¬گونه رفتار كردند.
سرانجام پسر خود را نزد ايشان فرستاده گفت: "آنان پسر مرا حرمت خواهند داشت." ولي هنگامي كه باغبانان پسر را ديدند، با خود گفتند: "اين وارث است، بياييد او را بكشيم و ميراثش را تصاحب كنيم." پس آنان او را گرفتند و از تاكستان بيرون انداخته كشتند.
حال چون آقاي تاكستان آيد، با آن باغبانان چه خواهد كرد؟ به او گفتند: "آن بدكاران را به طرز بدي هلاك خواهد كرد و تاكستان را به باغبانان ديگري خواهد سپرد كه ميوه‌هايش را در موسم به او دهند."
عيسي به ايشان گفت: "آيا هرگز در كتب مقدس نخوانده‌ايد: سنگي كه بنايان رد كردند، همان سر زاويه شده است. اين از جانب خداوند شده و در نظر ما شگفت‌انگيز است. بنابراين به شما مي‌گويم كه ملكوت خدا از شما گرفته و به امتي داده خواهد شد كه ميوه آن را بياورد.
اين است سخن خداوند. - ستايش بر تو، اي مسيح.
تعمق
در قرائت اول و قرائت انجيل، قوم خدا به تاكستاني تشبيه شده كه خدا صاحب آن مي‌باشد. همانگونه كه در قرائت اول مي‌بينيم، خدا براي تاكستان خود هر آنچه لازم بود انجام داد تا انگور خوب به بار آورد، ولي انگور بد داد. در قرائت انجيل نيز مي‌خوانيم كه صاحب تاكستان كارهاي لازم را براي آنكه تاكستانش ثمر آورد، انجام مي‌دهد و آن را به باغبانان سپرده، به سفر مي‌رود. اما وقتي خادمانش را براي دريافت ميوه نزد باغبانان مي‌فرستد، يكي را مي‌زنند، ديگري را مي‌كشند و سومي را سنگسار مي‌كنند. مسيح كه مي‌خواهد ايمان و حس غيرت سران يهود را بيدار كند تا مبادا ملكوت خدا از ايشان گرفته شده، به امتي ديگر داده شود، ايشان را قاضي قرار داده از آنان مي‌پرسد حال كه خدا پس از فرستادن پيامبران بسيار پسر خود را فرستاده است، اگر او نيز به دست ايشان كشته شود، "چون آقاي تاكستان آيد، با آن باغبانان چه خواهد كرد؟"
درست است كه رفتار سران قوم اسرائيل با پيامبران قابل سرزنش است، اما هدف كليسا از برگزيدن اين متون براي قرائت در كليسا اين نيست كه ما سايرين را محكوم نمائيم و خود را عادل و كامل جلوه دهيم. امروز كه ما اين متون را مي‌خوانيم دعوت مي‌شويم كه از خود بپرسيم ما چگونه از تاكستان خداوند نگهداري مي‌كنيم و با تمام امكاناتي كه خدا براي ثمر بخشيدن به ما داده است، ما چه انگوري به بار مي‌آوريم و چه محصولي به صاحب تاكستان مي‌دهيم؟
خدا از ما نيز چنين دعوت مي‌كند: "هر چه راست است و هر چه شايسته است و هر چه عادلانه است و هر چه پاك است و هر چه دوست داشتني است و هر چه نيك نام است، چه فضيلت باشد و چه چيزي قابل تحسين ... آن را بجا آوريد و خداي آرامش با شما خواهد بود" (قرائت دوم). اما ما نيز با رد كردن فيض خدا و سرپيچي از فرمان محبت او، با گناهانمان "پسر خدا را براي خود باز مصلوب مي‌كنيم و او را بي¬حرمت مي‌سازيم" (ر. ك. به عبرانيان 6/6).
اگر هر يك از ما با صداقت به زندگي خود نگاه كنيم مي‌بينيم كه ما نيز خيلي از اوقات كلام زنده خدا را جدي نمي‌گيريم، به دعوت انبياء براي توبه و بازگشت بسوي او اهميتي نمي‌دهيم، از لحظات حساس و ارزشمندي كه پيش مي‌آيد، نظير درك يك آيه گويا، شنيدن يك موعظه بيدار كننده، ديدن يك شهادت محبت يا برخورد با رفتاري كه ما را به آشتي با خدا و همنوعان دعوت مي‌كند، استفاده نمي‌كنيم و با بي¬تفاوتي از كنار تمام اين فرصتها مي‌گذريم.
محكوم كردن رفتار غلط سايرين كار آساني است، "اما همه چيزهائي كه از قبل مكتوب شد، براي تعليم ما نوشته شد" (ر. ك. به روميان ۱۵/ ۴)، تا ما به دعوت خداوند براي توبه كردن و ثمر آوردن پاسخ دهيم و اين اخطار او را كه "ملكوت خدا از شما گرفته خواهد شد و به امتي داده خواهد شد كه ميوه آن را بياورد"، در مورد خود (و نه صرفاً سران قوم اسرائيل) جدي تلقي نمائيم.
* سعي كنيم زندگي خود را در پرتو قرائتهاي امروز بررسي كنيم و ببنيم در مقابل همه كارهائي كه خدا براي ما انجام مي‌دهد و فيض¬هايي كه به ما مي‌بخشد، ما چگونه ثمر مي‌آوريم؟
* براي همه بي وفائي‌ها و بي تفاوتي‌هايمان نسبت به نعمتها و فيضهاي خداوند طلب بخشش كنيم و به همراه سراينده مزمور بگوئيم: "اي خداي لشكريان، بازگرد... اين تاك را ديدار نما... و ما ديگر از تو روي نخواهيم تافت... ما را بازگردان و روي خود را بر ما بتابان و نجات خواهيم يافت" (از مزمور 80).
