🔴 خوان کلام
🍂بیداریِ چشمانِ خفته
✝️بر اساس انجیل یوحنا ۹: ۱–۴۱
شاگردان با دیدنِ مردی که از شکمِ مادر نابینا بود، به دنبالِ مقصر میگشتند: استاد، گناهِ کیست؟ اما نگاهِ عیسی، نگاهِ یک قاضی که در گذشتهها کاوش کند نیست؛ نگاهِ او معطوف به آینده و جلالِ الهی است:
نه او گناه کرده است و نه والدینش، بلکه چنین شد تا کارهای خدا در او آشکار شود.
عیسی به جای بحثهای کلامی، دست به کارِ خلقت میزند. او آبِ دهان بر خاک میآمیزد و گِل میسازد . تکرارِ رازآلودِ همان لحظهای که در سپیدهدمِ آفرینش، انسان از غبارِ زمین سرشته شد. او گِل را بر چشمان مرد میمالد و او را به حوضِ سیلوحا میفرستد. مرد میرود، میشوید و در آغوشِ نور متولد میشود.
اما شگفتانگیزترین بخشِ این معجزه، جابهجاییِ جایگاههاست. در حالی که چشمانِ آن گدای سادهدل گشوده میشود و قدمبهقدم در مسیر ایمان پیش میرود تا جایی که در برابرِ نورِ هستی زانو میزند و میگوید:
خداوندا، ایمان دارم؛ فریسیان و عالِمان که ادعای بینایی داشتند، در تاریکیِ غرور و تعصبِ خویش کورتر میشوند.
